Kijk op gedrag

Gepubliceerd op 10 november 2019 om 14:28

Herken je je in het volgende? Wanneer je zelf even ongegeneerd boos bent geweest of een huilbui hebt gehad. Voel jij  je dan ook lichter? Door je emoties de ruimte te geven zorg je ervoor dat je kunt ontladen. Je voelt, je ervaart en je erkent. Daardoor kun je iets loslaten. Je klaart de lucht waardoor je daarna weer door. 

Voor baby’s en kinderen is dit niet anders. Baby’s huilen niet alleen omdat ze honger, moe of krampjes hebben. Huilen is voor hen ook een manier om de geboorte of de dag te verwerken. Wanneer je de taal van je kindje hoort zijn er behoeftetuiltjes en verwerking huiltjes. Wanneer een baby vaak huilt zou je advies kunnen krijgen zoals ‘laat maar huilen, hij valt vanzelf wel in slaap'.

Of denk jij als ouder, hij huilt! Flesje, luier, boertje, krampje. Je wordt onzeker want het lijkt erop dat je je kindje niet kunt helpen.

Jij bent het enige wat je baby nodig heeft: Hij heeft een knuffel van je nodig, jouw woorden die hem geruststellen, de rust en het vertrouwen welke jij bij je draagt; Ik ben hier, ik zie je, ik hoor je en ik blijf bij je. Neem de tijd voor je baby en voor jezelf. Op deze manier kan een baby de spanning, de stress of het verdriet ontladen. Troost je baby door te noemen dat hij mag huilen, in plaats van te willen dat hij stopt met huilen. 

 

De driftbui van je peuter gaat niet altijd om dat snoepje, niet willen eten of niet willen slapen. Een peuter of een kind gaat geen strijd met je aan omdat hij jou wil dwarsliggen. Ook hier ligt een behoefte achter. 

Het emmertje van je kindje is vol. Hij kan alle taal, omgeving en eigen wil niet meer rijmen. Waardoor alle gevoelens of prikkels eruit ‘moeten’. 

Je bent misschien snel geneigd om een strijd te maken want jij hebt ervoor gekozen het belangrijk te vinden dat je kind eet, of nu moet slapen. Want dit heb je misschien zelf meegekregen vanuit je eigen opvoeding? 

 

En dan ben je er zelf ook nog, aan het eind van de dag. Of wanneer je het zelf ook niet meer weet:

‘'Doe niet zo moeilijk!’'

‘'Schiet nu even op!’'

"Stel je niet zo aan!" 

Jij hebt behoefte aan rust of inzicht. Maar zou het nut hebben om deze boodschap te communiceren naar jouw peuter of kind? Wanneer een emmer vol loop, komt dit er alleen maar bovenop. Wanneer je deze bewoording gebruikt ben je niet in contact met je kind. Waardoor het gedrag van je kind versterkt en jij je misschien nog meer geïrriteerd of onmachtig voelt.

 

Je kind(je) heeft je nodig, wanneer het allemaal niet meer wil wat helpt dan nog?

Eigelijk is er maar één ding wat jij als ouder kunt doen. Zodat jijzelf en je kindje de rust weer terug vinden. 

Aansluiten bij het moment van je kind en op dit moment je eigen prioriteiten aan de kant zetten.

Dat eten? De was, of je boek? Die kunnen wel 5 minuten wachten. 

Op dit moment ga je in contact met je kind. Je kunt verschillende dingen doen, afhankelijk van de leeftijd en de behoefte van je kind.

Een knuffel

het verhaal aanhoren

samen de taak uitvoeren wat je kind op dat moment als moeilijk ervaart

of een alternatief aanbieden wanneer er veel weerstand is

De tijd die je hier inzet, kost je misschien maar 5 of 10 minuten. Je ziet en hoort je kind en laat weten dat je er voor hem bent. Je hoeft het 'probleem' of de taak niet op te lossen voor je kind. Maar je kunt hem steunen en erkennen in zijn gevoel. 

Hierna kan je kind verder, en jij kan je eigen taken of tijd weer invullen. 

 

Bewust ouderschap betekend niet dat je kind alle regels maar moet volgen. Het gaat om het leren omgaan met gevoel en handelen. Waarin het kind gezien mag worden, zoals hij is en in wat hij nodig is.

 

Wanneer je dit als ouder als leidraad neemt. Kan je kindje op tijd zijn emmertje leegmaken, waardoor er minder overvraging is. Jij als ouder weet op welke manier je aansluit bij de behoefte van je kind, dit zal je rust en vertrouwen geven.

 

Inzicht in geboorte patronen

Het geeft je als ouder inzicht en rust wanneer je weet waarom jezelf of je kind zo geraakt is. Zonder dat je het idee hebt dat er iets groots aan de hand is. 

Faalangst, spanning, paniek of denk bijvoorbeeld aan minder concentratie. 

Wanneer je weet waarom jezelf of je kind zo reageert zoals het is dan kun je hier met meer begrip en tools op reageren. 

 

Je hebt het een beetje drukker en je voelt dat jezelf overloopt, wat is voor jouw als ouder helpend om meer rust en balans te ervaren? 
Je kindje raakt in paniek wanneer hij het gevoel van vastzitten ervaart, wat kan jij als ouder doen om je kind gerust te stellen maar ook om te leren dat je kindje die paniek niet meer hoeft te ervaren. Want hij heeft nu eigen regie en ruimte om keuzes te maken of hulp te vragen. 

 

Wil je meer weten? Of nieuwsgierig wat jouw geboortepatronen of die van je kind zijn? Neem gerust contact op!